اوردنچر چیست؟ چه مزایا و کارایی در کلینیک های دیجیتالی دندان پزشکی دارد

اوردنچر چیست؟

اوردنچردر دندان‌پزشکی به معنای جابجایی یا حرکت دندان‌ها به منظور تصحیح ترازوی دندانی است. این فرآیند معمولاً با استفاده از ابزارهایی مانند براکت‌ها، وایرها و انواع دستگاه‌های ارتودنسی انجام می‌شود. اوردنچر به منظور بهبود ترازوی دندانی، تصحیح تنظیم و جابجایی دندان‌ها، بهبود قابلیت جویدن و زیبایی لبخند انجام می‌شود.

اوردنچر (Overdenture) در دندانپزشکی نوعی پروتز دندانی متحرک است که روی دندان‌های طبیعی باقی‌مانده یا ایمپلنت‌های دندانی قرار می‌گیرد. این روش برای بیمارانی مناسب است که برخی از دندان‌های خود را از دست داده‌اند اما هنوز تعدادی دندان سالم یا ریشه دندان دارند که می‌توان از آنها به عنوان پایه استفاده کرد.

انواع اوردنچر:

  1. اوردنچر روی دندان‌های طبیعی: در این روش، دندان‌های باقی‌مانده به عنوان پایه استفاده می‌شوند. این دندان‌ها معمولاً عصب‌کشی و ترمیم می‌شوند تا بتوانند از پروتز حمایت کنند.
  1. اوردنچر روی ایمپلنت: اگر دندان‌های طبیعی کافی وجود نداشته باشد، از ایمپلنت‌های دندانی به عنوان پایه استفاده می‌شود. این روش به ویژه برای بیماران بی‌دندان مناسب است.

مزایا و معایب اوردنچر

مزایای اوردنچر:

استفاده از اوردنچر در دندان‌پزشکی دارای مزایای زیادی است که شامل موارد زیر می‌شود:

حفظ استخوان فک: اوردنچر به کاهش تحلیل استخوان فک کمک می‌کند.

ثبات بیشتر: نسبت به پروتزهای متحرک معمولی، ثبات و عملکرد بهتری دارد.

راحتی: طراحی آن باعث راحتی بیشتر بیمار می‌شود.

جلوگیری از تحلیل لثه: با توزیع فشار روی دندان‌ها یا ایمپلنت‌ها، از تحلیل لثه جلوگیری می‌کند.

تصحیح ترازوی دندانی: اوردنچر بهبود ترازوی دندانی را فراهم می‌کند و با جابجایی و تنظیم دندان‌ها، بهبود قابلیت جویدن و جلوگیری از مشکلات مربوط به ترازوی دندانی را فراهم می‌کند.

بهبود زیبایی لبخند: اوردنچر بهبود شکل و زیبایی لبخند را ارتقا می‌دهد و با تصحیح ترازوی دندانی، لبخند شما را جذاب‌تر و زیباتر می‌کند.

بهبود عملکرد جهت‌گیری: اوردنچر با تصحیح ترازوی دندانی، بهبود عملکرد جهت‌گیری دهان و فک‌ها را فراهم می‌کند و مشکلات مرتبط با جهت‌گیری نامناسب را رفع می‌کند.

بهبود سلامت دهان و دندان‌ها: استفاده از اوردنچر منجر به بهبود سلامت دهان و دندان‌ها می‌شود و مشکلات مرتبط با ترازوی دندانی نظیر ترسیدگی، التهاب لثه و فشار بر دندان‌ها را کاهش می‌دهد.

افزایش اعتماد به نفس: با تصحیح ترازوی دندانی و بهبود زیبایی لبخند، افزایش اعتماد به نفس و خودبینی شما را تقویت می‌کند.

معایب اوردنچر:

هزینه بالاتر: به دلیل نیاز به ایمپلنت یا ترمیم دندان‌های باقی‌مانده، هزینه بیشتری دارد.

نیاز به مراقبت بیشتر: برای جلوگیری از عفونت یا آسیب به پایه‌ها، مراقبت دقیق‌تری لازم است.

مراحل ساخت اوردنچر:

بررسی و تشخیص: دندانپزشک وضعیت دندان‌ها و استخوان فک را بررسی می‌کند.

 آماده‌سازی پایه‌ها: دندان‌های باقی‌مانده عصب‌کشی و ترمیم می‌شوند یا ایمپلنت‌ها قرار داده می‌شوند.

قالب‌گیری: از فک بیمار قالب گرفته می‌شود.

ساخت پروتز: پروتز در لابراتوار ساخته می‌شود.

تنظیم و تحویل: پروتز روی پایه‌ها قرار می‌گیرد و تنظیمات نهایی انجام می‌شود.

اوردنچر گزینه‌ای مناسب برای بهبود عملکرد و زیبایی دندان‌هاست، اما نیاز به مشاوره با دندانپزشک برای انتخاب بهترین روش دارد.

به طور کلی، استفاده از اوردنچر در دندان‌پزشکی به منظور تصحیح ترازوی دندانی، بهبود زیبایی لبخند و افزایش سلامت دهان و دندان‌ها بسیار مفید و کارآمد است.

مقایسه ایمپلنت و اوردنچر

مقایسه اوردنچر و ایمپلنت به شما کمک می‌کند تا با توجه به نیازهای خود، بهترین گزینه را انتخاب کنید. هر دو روش برای جایگزینی دندان‌های از دست رفته استفاده می‌شوند، اما تفاوت‌های اساسی در طراحی، عملکرد، هزینه و مراقبت دارند. در زیر به مقایسه این دو روش می‌پردازیم:

تعریف و طراحی:

– ایمپلنت:

  – ایمپلنت یک پایه تیتانیومی است که در استخوان فک کاشته می‌شود و به عنوان ریشه مصنوعی دندان عمل می‌کند. روی آن یک تاج دندانی (روکش) قرار می‌گیرد که شبیه دندان طبیعی است.

  – ایمپلنت‌ها ثابت هستند و قابل برداشتن نیستند.

 

– اوردنچر:

  – اوردنچر یک پروتز متحرک است که روی دندان‌های باقی‌مانده یا ایمپلنت‌ها قرار می‌گیرد.

  – این روش ترکیبی از پروتز متحرک و پایه‌های ثابت (دندان‌های طبیعی یا ایمپلنت) است.

ثبات و عملکرد:

– ایمپلنت:

  – ثبات بسیار بالایی دارد و مانند دندان طبیعی عمل می‌کند.

  – توانایی جویدن و گاز زدن تقریباً مشابه دندان‌های طبیعی است.

  – حرکت نمی‌کند و احساس راحتی بیشتری ایجاد می‌کند.

 

– اوردنچر:

  – ثبات کمتری نسبت به ایمپلنت دارد، اما از پروتزهای متحرک معمولی بهتر است.

  – ممکن است هنگام جویدن غذاهای سفت کمی حرکت کند.

  – برای بیمارانی که نمی‌توانند از ایمپلنت‌های کامل استفاده کنند، گزینه مناسبی است.

حفظ استخوان فک:

– ایمپلنت:

  – به دلیل کاشت در استخوان فک، از تحلیل استخوان جلوگیری می‌کند.

  – استخوان فک را تحریک می‌کنند و سلامت آن را حفظ می‌کنند.

 

– اوردنچر:

  – اگر روی ایمپلنت‌ها قرار گیرد، می‌تواند تا حدی از تحلیل استخوان جلوگیری کند.

  – اگر روی دندان‌های طبیعی قرار گیرد، ممکن است نتواند به اندازه ایمپلنت از تحلیل استخوان جلوگیری کند.

هزینه:

– ایمپلنت:

  – هزینه بالاتری دارد، زیرا نیاز به جراحی و مواد با کیفیت (تیتانیوم) دارد.

  – هزینه اولیه بیشتر، اما در بلندمدت مقرون‌به‌صرفه‌تر است.

 

– اوردنچر:

  – هزینه کمتری نسبت به ایمپلنت دارد، به‌ویژه اگر از دندان‌های طبیعی به عنوان پایه استفاده شود.

  – اگر از ایمپلنت به عنوان پایه استفاده شود، هزینه آن افزایش می‌یابد.

مدت زمان درمان:

– ایمپلنت:

  – درمان طولانی‌تری دارد، زیرا نیاز به زمان برای جوش خوردن ایمپلنت به استخوان (اسئواینتگریشن) دارد.

  – معمولاً چند ماه طول می‌کشد.

 

– اوردنچر:

  – درمان سریع‌تر است، به‌ویژه اگر از دندان‌های طبیعی به عنوان پایه استفاده شود.

  – اگر از ایمپلنت استفاده شود، زمان درمان افزایش می‌یابد.

مراقبت و نگهداری:

– ایمپلنت:

  – مانند دندان‌های طبیعی نیاز به مسواک زدن، نخ دندان و چکاپ منظم دارد.

  – نگهداری آسان‌تر و طول عمر بیشتری دارد (در صورت مراقبت صحیح، می‌تواند مادام‌العمر باشد).

 

– اوردنچر:

  – نیاز به تمیز کردن روزانه پروتز و پایه‌ها دارد.

  – ممکن است نیاز به تنظیمات دوره‌ای داشته باشد.

  – طول عمر کمتری نسبت به ایمپلنت دارد و ممکن است پس از چند سال نیاز به تعویض داشته باشد.

مزایا:

– ایمپلنت:

  – ثبات و راحتی بالا.

  – ظاهر و عملکرد شبیه دندان طبیعی.

  – جلوگیری از تحلیل استخوان فک.

  – طول عمر طولانی.

 

– اوردنچر:

  – هزینه کمتر نسبت به ایمپلنت.

  – گزینه مناسب برای بیمارانی که نمی‌توانند از ایمپلنت کامل استفاده کنند.

  – بهبود عملکرد جویدن نسبت به پروتزهای متحرک معمولی.

معایب:

– ایمپلنت:

  – هزینه بالا.

  – نیاز به جراحی و زمان درمان طولانی.

  – برای برخی بیماران (مثلاً افراد با استخوان فک ضعیف) مناسب نیست.

 

– اوردنچر:

  – ثبات کمتر نسبت به ایمپلنت.

  – نیاز به مراقبت و نگهداری بیشتر.

  – ممکن است باعث تحریک لثه یا دندان‌های پایه شود.

به طور کلی و در مجموع می توان گفت:

– ایمپلنت بهترین گزینه برای افرادی است که به دنبال ثبات، راحتی و طول عمر بالا هستند و بودجه کافی دارند.

– اوردنچر گزینه مناسبی برای افرادی است که نمی‌توانند از ایمپلنت کامل استفاده کنند یا به دنبال هزینه کمتر هستند.

انتخاب بین این دو روش به شرایط فردی، سلامت دهان و دندان، بودجه و ترجیحات شخصی بستگی دارد. مشاوره با دندانپزشک متخصص به شما کمک می‌کند بهترین تصمیم را بگیرید.

نویسنده

آرزو صابری

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *